قصه خانوم و خانومي گفتن راننده


هوا گـَـرم بود    نسيمـے مُلايــم مے وزيـد    چه هنــرے بود رقص ِ بلونــدے هايت در هوا    چه خنـَـك مي شدے با آن آستيــن كوتاه    چه جذاب بـودے با آن عشـوه و خنده هـا    كنـــآرم نشستـه بودے    و حس نكــردے    لــــذت مرا    وقتے راننــده    مــرا “خانـوم” خطــاب كرد    و تــو را “خانــومي”    …    و مـלּ همچناלּ به خانم بودלּ خود مے بالم…

 

 

 

بچه مثبت

پاسخ دهید